திருப்பாவை பாடிய செல்வியின் பிறந்த தினம் - வாழ்த்த வர்றீங்களா?

இன்று விரோதி வருடம், ஆடி மாதம், 9ம் தேதி பூர நட்சத்திரம் (ஜூலை 25) ரொம்ப்ப்ப்ப முக்கியமான நாளுங்க.. நிறைய பேருக்கு தெரிந்தது தான், அதனால எல்லாரும் சேர்ந்து நம்ம திருப்பாவைச் செல்விக்குப் பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்களை சொல்லிருங்க.. எப்புடி வாழ்த்துறதுன்னு கேக்குறீகளா? நமக்கு Happy Birthday to you பாட்டைத் தவிர வேற எதுவும் தெரியாதேப்பான்னு சொல்றது கேக்குது. இதோ என்னோட ஸ்வீட் அத்தை எப்புடிக் கொஞ்சிக் கொஞ்சி பாடுறாங்கன்னு கேளுங்க.

திருப்பாவைச் செல்விக்கு அறிமுகம் வேண்டாம்.. என்ன இப்புடிச் சொல்லிட்டேனேன்னு பாக்காதீங்க, நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தத்தில் மொத்தம் எத்தனை பாட்டுன்னு கேட்டா எத்தனை பேருக்குத் தெரியும் சொல்லுங்க பாப்போம் :) ஆனா ஆண்டாள்னு சொன்ன உடனே திருப்பாவை முப்பது பாட்டும் தான் தோணும். மார்கழித் திங்கள் கை நிறைய பொங்கல்ங்கிற முதல் வரியாவது கண்டிப்பாக எல்லாருக்கும் தெரியும் தானே :)

இன்னைக்கு இங்க இப்போ ஆண்டாள் பிறந்த தின சிறப்பு நிகழ்ச்சியா பதிவுலக வரலாற்றில் முதன்முறையாகன்னு எல்லாம் விளம்பரப்படுத்தாம எங்க அத்தை அந்தக் குட்டிப் பெண்ணை பத்தி ஒரு பாட்டு பாடப் போறாங்க.. அதனால் ஆண்டாளை வரவேற்பதற்கு முன் எங்க அத்தையை இங்க அறிமுகப்படுத்துறதுல நான் பெருமைப்பட்டுக்குறேன் :)

ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் கமலா என்று எங்களால் செல்லமாக அழைக்கப்படும் எங்க அத்தை ஒருமுறை பெங்களூர் வந்தப்போ, அவங்களோடவும், சில உறவினர்களுடனும் வெளியில் சென்றிருந்தோம்.. மற்றவர்கள் ஷாப்பிங் செய்ய்ச் செல்ல, அத்தையும் நானும் அலைய வேண்டாம் என்று ஒரு இடத்தில் உட்கார்ந்து பேசிக்கொண்டு இருந்தோம். அத்தை பேசவில்லை, பாட ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.. கண்ணனை, கோதையை, ஆசார்ய இராமானுசரை, ஸ்ரீமத் வேதாந்த தேசிகரை என்று ஒவ்வொருவருக்காகவும் தன்னை மறந்து, அதிக மக்கள் நடமாடும் பகுதியில் பாடிக் கொண்டே இருந்தார். எங்களைச் சுற்றி ஒரே ரசிகப் பெருமக்கள். சரி போதும் போதும்... இதோ நமது முக்கிய விருந்தாளி, வந்து

விட்டாள்.

கட்டியம் சொல்பவர், நம் ஆண்டாள் வருகையை உரத்த குரலில் சொல்கிறார்.. வாருங்கள் அனைவருமாக வரவேற்போம்.

‘ஆண்டாள் வந்தாள்!

சூடிக்கொடுத்த சுடர்க்கொடி வந்தாள்!

பட்டர்பிரான் திருமகள் வந்தாள்!

பாட வல்ல நாச்சியார் வந்தாள்!

திருப்பாவை பாடிய செல்வி வந்தாள்!

ஞான செழிப்புமிக்க கோதை வந்தாள்!

அன்பை அருளச் செய்த ஆண்டாள் வந்தாள்!

திருமாலைப் பிரியாத நிலமகள் வந்தாள்!

உடையவள் வந்தாள்!

தோகை மயிலாள் வந்தாள்!

ஞானத் தலைவி வந்தாள்…’’

இதோ எம் தலைவியை,

மாணிக்கம், வைரத்தினாலான ஊஞ்சலில் அமரவத்து,

பட்டர்பிரான் கட்டி வைத்த திருநந்தவனத்தில் இருந்து தொடுத்து வந்த மலர் மாலை கொண்டு வந்து சார்த்தி,

அரங்கன் மார்பில் சாற்றிய சந்தனம் கொடுத்து,

கண்ணனின் தோள் அங்கவஸ்த்திரம் கொண்டு பொன்னாடை போர்த்தி,

திருமாலிருஞ்சோலை அழகனுக்கு நிவேதனம் செய்த அக்கார அடிசில் தந்து,

அவளின் உற்ற தோழியாம், பச்சைக்கிளி வந்து அவள் கையில் அமர,

ஒரு அதிஅற்புதமானதொரு சூழல்

அரங்கன் வந்து காப்பு கட்ட கனாக் கண்ட ஆண்டாளைப் போல, நம்முடன் ஆண்டாள் மீண்டும் வந்து இருக்க மாட்டாளா என்று நான் தினம் கனவு காண்கிறேன்..

சரி ஆண்டாளைக் காக்க வைக்க வேண்டாம்.. பிறந்ததினக் கொண்டாட்டத்திற்கு நிறைய இடங்களுக்கு செல்ல வேண்டி இருக்கும்.. அதனால் அத்தையின் பாட்டைக் கேட்டுக் கொண்டே.. ஆண்டாளின் ஊஞ்சலை மெதுவாக ஆட விட்டுக் கொண்டாடுவோம் வாருங்கள்.

ஆடிப்பூரத்துத்த ஆடிப்பூரத்துதித்த ஆண்டாள் நம் கோதை...

ஆண்டாள் நம் கோதை...

அணியரங்கருடன் ஊஞ்சல் அணியரங்கருடன் ஊஞ்சல்

ஆடினாள் அப்போதே.... ஆடிரூஞ்சல்..

பாடிப்பாமாலை தந்த பாடிப்பாமாலை தந்த

பட்டர்பிரான் கோதை... பட்டர்பிரான் கோதை..

பணியரங்கருடன் ஊஞ்சல்.. பணியரங்கருடன் ஊஞ்சல்...

ஆடினாள் அப்போதே..லாலி..

ஸ்ரீலத்துழாயடியில்.. ஸ்ரீலத்துழாயடியில்..

சிசுவாய் மலர்ந்தாள்.. கோதை சிசுவாய் மலர்ந்தாள்

நாதன் வடபத்ரர்க்கு.. மாலை சூட்டிக் கொடுத்தாள் ஆடிரூஞ்சல்..

திருப்பாவை பாடித்தந்த.. திருப்பாவை பாடித்தந்த

தீஞ்சுவைக் கனியே.. தீஞ்சுவைக் கனியே..

பன்னிரு ஆழ்வாரில்.. பாங்கான கோதாய்.. பாடிரூஞ்சல்..

திருவாடிப் பூரத்து.. திருவாடிப் பூரத்து

ஜெகத்துதித்தாள் வாழி...

திருப்பாவை முப்பதும் செப்பினாள் வாழி.. ஆடிர் ஊஞ்சல்.

பெரியாழ்வார் பெற்றெடுத்த பெரியாழ்வார் பெற்றெடுத்த

பெண்பிள்ளை கோதாய்..பெண்பிள்ளை கோதாய்..

பெரும்பூதூர் மாமுனிக்கு பின்னான கோதாய்.. ஆடிர் ஊஞ்சல்..

ஒருநூற்று நாற்பத்து.. ஒருநூற்று நாற்பத்து

மூன்றுரைத்தாள் வாழி.. உயர் அரங்கற்கே கண்ணி

உகந்தளித்தாள் வாழி.. ஆடிர் ஊஞ்சல்..

மருவாரும் திருமல்லி.. மருவாறும் திருமல்லி

வளநாடு வாழி..வண்புதுவை நகர்க்கோவை...

வண்புதுவை நகர்க்கோவை.. மலர்ப்பதங்கள் வாழி லாலி.. லாலி..

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

சூடிக் கொடுத்த சுடர்க்கொடி வடபெருங்கோயிலுடையான் திருவடிகளே சரணம்

திருமங்கை மார்பன் திருமலைகள் ஏழுடையோன்

இராமானுசன் திருவடிகளே தஞ்சம் என்றும் ஆழ்வார் ஆசாரியார் திருவடிகளே தஞ்சம் என்றும் ஆண்டாள் திருவடிகளே தஞ்சம் என்றும் இறைவனைச் சரணடைவது போலவே இறையடியார்களையும் சரணடைவது முன்னோர் காட்டிய வழி. அந்த அடியவர்கள் காட்டிய வழி திருமகளான அன்னையை முன்னிட்டு எம்பெருமானைச் சரணடைவது. 'அகலகில்லேன் இறையும் என்று அலர்மேல் மங்கை உறை மார்பா' என்று தொடங்கியே 'உன் அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே' என்றார் நம்மாழ்வார். அதே போல் நாயகி சுவாமிகளும் இந்தப் பாடலில் 'திருமங்கை மார்பன்' என்று தொடங்கி 'நீலமேகன் தஞ்சம்' என்றும் 'கோவலன் தாள் தஞ்சம்' என்று தஞ்சமடைந்தார். பின்னர் என்ன நினைத்தாரோ அவனைத் தஞ்சம் அடைவதை விட அவனடியார்களைத் தஞ்சம் அடைவதே சரி என்று எண்ணி 'நாத்தழும்பேறத் துதிக்கும் நல்லவர் தாள் தஞ்சம்' என்று அடியார்களைத் தஞ்சமடைந்து இந்தப் பாடலை நிறைவு செய்கிறார்.

திருமங்கை மார்பன் திருமலைகள் ஏழுடையோன்
திருவரங்கத் தலமுடையோன் திருப்பதிகள் உடையோன் (திரு)

அருளே உருவான திருமங்கை யான மகாலட்சுமி தாயார் வாழும் மார்பை உடையவன் அவன். அவ்வருளின் வெளிப்பாடாக தன் திருவடிகளைத் தஞ்சமடைவதே உயிர் உய்ய வழி என்று காட்டிக் கொண்டு பொறுமையாக நிற்கிறான் திருமலைகள் ஏழும் உடையவனான திருவேங்கடத்தான். மலையேறி வந்து அவனைச் சரணடைய இயலாதவர்களுக்கு காவிரி கொள்ளிடம் என்னும் இரு ஆறுகளின் இடைக்குறையில் திருவரங்கத்தலமுடையோனாக நிலை கொண்டுள்ளான். இங்கெல்லாமும் சென்று அவனைத் தஞ்சமடைய முடியாதவர்களுக்கு தன் திருமேனியைப் பல திருப்பதிகளிலும் நிலை நிறுத்தியிருக்கிறான். அவனது அருளினையும் நீர்மையினையும் என்ன சொல்ல?

திருமங்கை மார்பன் என்றதால் அவனது பர உருவம் சொன்னார். திருப்பதிகளைக் குறித்ததனால் அவனது அருச்சை என்னும் சிலையுருவைச் சொன்னார்.


திருவவதாரம் ஈரைந்தும் செகதலத்தில் செய்தோன்
திருப்பாற்கடலைக் கடைந்து அமுத மழை பெய்தோன் (திரு)

யானையை யானைய்க் கொண்டு பிடிப்பது போல உலக உயிர்களை அவ்வுயிர்களின் தோற்றமே கொண்டு தான் நல்வழிப்படுத்த வேண்டும் என்று அவனது அருளின் திறத்தால் ஈரைந்து = பத்து திருவவதாரங்கள் இந்த பூமியில் செய்தான். இதனால் இறைவனின் விபவ உருவம் சொன்னார்.

திருப்பாற்கடலைத் தேவர்களும் அசுரர்களும் கடைந்த போது ஆமையாகவும் மோகினியாகவும் உருக்கொண்டு அமுத மழையைப் பெய்தான். இறைவனின் வியூஹ உருவத்தைத் திருப்பாற்கடலைச் சொன்னதன் மூலம் சொன்னார்.

திருக்கைகளாலே சிவன் தன் வில் இரண்டாய் உடைத்தோன்
திருமகளாகிய சீதாதேவியின் கை பிடித்தோன் (திரு)

இராமனாக அவதரித்த போது தன்னுடைய திருக்கைகளால் சிவதனுசினை இரண்டாக உடைத்து திருமகளே ஆன சீதாதேவியின் திருக்கைகளைப் பிடித்தவன்.

கோவர்த்தனம் ஏந்திய கையன் கோபால துய்யன்
ஆபத்து தீர்த்தருளிய நம் ஆயர் குலத்து ஐயன் (திரு)

கடும் மழை பெய்த போது 'குன்றம் ஏந்தி குளிர் மழை காத்தவன்'. கோவர்த்தனம் ஏந்திய கைகளை உடையவன். பசுக்களைக் காப்பவன் - கோபாலன். தூயவன். ஆயர்குலத்திற்கு நேர்ந்த ஆபத்துகளை தீர்த்து அருளிய நம் ஆயர் குலத்துத் தலைவன்.

அங்கத்துடனே சகல ஆக்கைகள் உண்டாக்கும்
பங்கயத்து அயன் பணியும் பரமன் என்னைப் பார்க்கும் (திரு)

கைகால்கள் என்னும் எல்லா அங்கங்களுடன் உலகில் எல்லா உடல்களையும் உருவாக்கும் தாமரையில் வாழும் பிரம்மன் பணிகின்ற பரமன். என் மேல் கருணையுடன் பார்ப்பவன்.


சேலையை நீக்கி என்னைச் சேரும் சீலனைப் பாராய்
ஆலைக் கரும்பு அது போல நான் ஆனேன் அல்லல் தீராய் (திரு)

இது வரையில் தானான நிலையிலேயே பாடி வருகிறார் போலும் என்ற எண்ணம் தோன்றும் வகையில் பாடி வந்த நாயகி சுவாமிகள் இந்தத் தொடுப்பில் தான் நாயகியாகவே பாடி வருவதை மிக அழகாகக் காட்டிவிட்டார்.

எனக்கும் அவனுக்கும் இடையில் இருக்கும் தடைகளை எல்லாம் (என் முயற்சியில்லாமல்) அவனாகவே நீக்கி என்னைச் சேர்ந்திடும் சீலன் அவன். இப்போது அவனைப் பிரிந்து பிழியப் பட்ட கரும்புச்சக்கையைப் போல ஆனேன் என் அல்லலைத் தீராய்.

அவரவர்கள் எண்ணம் போல் அநுக்கிரகங்கள் செய்யும்
சிவனுடைய செங்கையின் சிரமம் அதைக் கொய்யும் (திரு)

நான்குவிதமானவர்கள் என்னை வணங்குகிறார்கள்; அவர்கள் வேண்டியதை அவர்களுக்கு அருளுகிறேன் என்றான் கண்ணன். அதனைச் சொல்கிறார் இங்கே. அவரவர்கள் வேண்டியபடி அவர்களுக்கு அனுக்கிரகங்களைச் செய்பவன். பிரம்மனின் தலையைக் கொய்த சிவபெருமானின் பிரம்மஹத்தி நீங்கி அவர் திருக்கரங்களில் ஒட்டியிருந்த காபாலம் விலகும்படி அருளியவன்.

துக்கங்களுக்கு இருப்பிடமாய்த் துலங்குதே என் நெஞ்சம்
நிற்க வைக்கக் கூடவில்லை நீலமேகன் தஞ்சம் (திரு)

உலகத்தில் இருக்கும் துக்கங்களுக்கெல்லாம் ஒரே இருப்பிடம் போல் ஆகிவிட்டது என் உள்ளம். ஒரு நிலையில் நிறுத்த முடியவில்லை நெஞ்சத்தை. நீலமேகனே நீயே கதி.

நீவாத தீபமென முன்னின்றதே என் நெஞ்சம்
கோவர்த்தனக் குடை பிடித்த கோவலன் தாள் தஞ்சம் (திரு)

தூண்டிவிடாத விளக்கினைப் போல் ஒளிமங்கிக் கிடக்கிறதே என் நெஞ்சம். ஆயர்கள் துன்பம் தீர்க்கக் கோவர்த்தனக் குடை பிடித்த கோவலனே. நீயே தஞ்சம்.

ஆற்றங்கரைத் தீபமென அலைகுதே என் நெஞ்சம்
நாத்தழும்பேறத் துதிக்கும் நல்லவர் தாள் தஞ்சம் (திரு)

ஆற்றங்கரைக் காற்றில் அலைபாயும் விளக்குச்சுடரைப் போல் அலைகிறது என் நெஞ்சம். நாத்தழும்பேற அவன் திருப்பெயர்களைச் சொல்லித் துதிக்கும் நல்லவர்களின் திருவடிகளே தஞ்சம்.

இந்தப் பாடலை திரு. தொ.மீ. சௌந்தரராஜன் பாடி இங்கே கேட்கலாம்.

நாயகி சுவாமிகள் திருவடிகளே தஞ்சம்.

சின்னக் கண்ணன் அழைக்கிறான்...

முன்னே ஒரு முறை இதே போல் கண்ணன் மேல் ஒரு காவடிச் சிந்து எழுதியிருக்கேன். இன்னொண்ணு எழுத திடீர்னு ஆசை வந்தது. தப்பில்லை தானே? இந்த பாடலை யாரேனும் பாடித் தந்தால் மகிழ்வோம் (கண்ணனும் நானும் :)

துள்ளித் துள்ளி வரும் கண்ணன்
தனை அள்ளி அள்ளிக் கொஞ்ச எண்ணும் - எந்தன்
கண்ணா மணி வண்ணா மலர் மன்னா கார் வண்ணா இங்கு
வாடா முன்னால் வாடா - கட்டி
முத்தம் ஒன்று தாடா!

ஓடி வரும் சின்னக் கண்ணன்
தனை நாடிச் செல்லும் நெஞ்சம் கொஞ்ச - செல்லக்
கண்ணன் அவன் கெஞ்சக் கெஞ்சக் கொஞ்சிக் கொஞ்சிக் கொஞ்சம் மிஞ்சி
மறைவான் ஓடி ஒளிவான் - பின்னர்
வருவான் இன்பம் தருவான்!

ஆரங்கள் மார்பினில் அசைய
மயிற் பீலியும் அதனுடன் இசைய - வண்ணக்
கண்ணன் அவன் மண்ணைத் தின்று அன்னை அவள் கண்ணீர் விட
சிரிப்பான் சீண்டிக் களிப்பான் - வாய்
திறப்பான் உள்ளம் நிறைப்பான்!

கன்னக் குழி தன்னில் வீழும்
மனம் கண்ணன் எழில் தன்னில் ஆழும் - அந்தப்
பொல்லாதவன் புல்லாங்குழல் துளை தன்னிலே இதழ் சேரவே
மலரும் நெஞ்சம் குளிரும் - உயிர்
உருகும் கண்கள் பெருகும்!

--கவிநயா